Wie

 

Lieselot Bronselaer

 

 

 

In 2006 studeerde ik af aan de Arteveldehogeschool van Gent.

Ik kon onmiddellijk aan de slag in een groepspraktijk te Denderleeuw en combineerde die job met een specialisatieopleiding tot stottertherapeute (CIOOS UZ Antwerpen).

 

Een jaartje later werd ik coördinator van de groepspraktijk en kon ik mijn eigen praktijk in Liedekerke uitbouwen.

 

In december 2009 ging ik daarbij ook aan de slag als logopediste bij MFC Levenslust te Schepdaal. Daar werk ik nog steeds met kinderen uit het buitengewoon basisonderwijs type basisaanbod, type 3 en type KIDS8.

 

In april 2014 trok ik naar Amsterdam om mij te specialiseren in eet- en drinkproblemen bij baby's en heel jonge kindjes (prelogopedie).

Verder verdiepte ik mij ook in onderzoek en behandeling van afwijkend mondgedrag (oromoyofunctionele therapie of OMFT) en ook in de preventie, vroege detectie en aanpak van spraak- en taalproblemen bij jonge kinderen.

Ik maak ook deel uit van de intervisiegroep rond schisis, waar ik op regelmatige basis met enkele collega logopedisten samenzit om diagnostiek, behandeling en moeilijke casussen omtrent deze stoornis te bespreken.

 

Ik ben aangesloten bij de erkende beroepsvereninig voor logopedisten (VVL) en blijf via bijscholingen en cursussen op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen binnen de logopedie.

 

In april 2017 werd ons zoontje Lou geboren. Hij laat zich graag horen, dus jullie zullen af en toe kunnen meegenieten van zijn aanstekelijke schaterlach of zijn peuterpuberteit...

 

Verder zijn we echte dierenvrienden. We hebben een gekke hond Budva, 2 geitjes en 2 kippen. Flinke werkers mogen als beloning altijd een bezoekje brengen aan de geitjes en de kippen!! Wie weet kunnen jullie wel eitjes rapen..

 

 

Onder het motto "spelen is leren", probeer ik de therapie zo aangenaam mogelijk te maken en af te stemmen op de interesses en sterktes van het kind. Het boeken van succeservaringen vind ik heel belangrijk en ik streef ernaar om elk kind met een goed gevoel naar huis te laten gaan.

Uiteindelijk is logopedie ook weer iets extra bovenop alle hobby's én het schoolwerk. Ons half uurtje of uurtje flink oefenen én ook plezier maken, dat is een win-win situatie!

 

 

Tot binnenkort misschien?